1875-ல் கட்டப்பட்டதிலிருந்து, மும்பையின் சசூன் துறைமுகம், வளைகுடாவிற்கான ஒரு முக்கிய வர்த்தக நுழைவாயிலாக இருந்து, ஜவுளி, மசாலாப் பொருட்கள் மற்றும் அபின் ஆகியவற்றிற்கான ஒரு வணிக மையமாக உருமாறியுள்ளது. சமீபத்திய தசாப்தங்களில், இது மும்பையின் மீன்பிடி வர்த்தகத்தின் இதயப் பகுதியாக மாறியது. ஆனால் இன்று, அந்தத் துறைமுகம் வழக்கத்திற்கு மாறாக அமைதியாகக் காட்சியளிக்கிறது.
பொதுவாக, வலைகளை இறக்குதல், உறுமும் டீசல் இயந்திரங்கள், பனிக்கட்டிகளை இழுத்தல் மற்றும் மீன் வியாபாரிகளின் கூக்குரல்கள் என பரபரப்பாக இயங்கும் அந்தத் துறைமுகம், இப்போது ஒருவித அமைதியற்ற நிசப்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
துறைமுகத்தின் டீசல் பம்ப், வாடிய சாமந்திப் பூ மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நிலையில் கைவிடப் பட்டுக் காட்சியளிக்கிறது. ஒரு தொழிலாளி, தனது மர வண்டியில் நிரப்பப்படாத ஆறு கொள்கலன்களுடன் பெட்ரோல் நிலையத்திலிருந்து வெறுங்கையுடன் திரும்பினார். டீசல் விலை ஒரு லிட்டருக்கு $1.20 ஐத் தாண்டி உயர்ந்துள்ளது. இது, வழக்கமாக மீனவர்களுக்கு மலிவு விலையில் எரிபொருள், பனிக்கட்டி மற்றும் உபகரணங்களை வழங்கும் கூட்டுறவு சங்கங்களை நிலைகுலையச் செய்துள்ளது.
இந்த நெருக்கடி மும்பையைத் தாண்டி, இந்தியா மற்றும் ஆசியா முழுவதும் உள்ள மீனவ சமூகங்களைப் பாதிக்கிறது. மீனவர்கள் ஒரு கடுமையான இக்கட்டான நிலையை எதிர்கொள்கின்றனர்: கரையிலேயே தங்கு வதா அல்லது கடலில் நிதி இழப்பைச் சந்திப்பதா? இது தனிநபர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும் ஒட்டுமொத்த கட லோர சமூகங்களுக்கும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளது.
