அமெரிக்க அதிபர் டிரம்ப் போர் நிறுத்தத்தை கால வரையின்றி நீட்டித்துள்ளார் ஆனால் முற்றுகை விலகவில்லை இந்த நிலையில். மோதல் மற்றும் அதற்கான சாத்தியமான தீர்வு என்ன? என்பது குறித்து பேரசிரியர் ஜெப்ரி சாக்ஸ் (Prof. Jeffrey Saxs)அவர்கள் சமூகவலைத்தளத்திற்கு வழங்கிய நேர்காணலின் தமிழ் வடிவம் இது.
குறுகிய கால கண்ணோட்டத்தில், பிரச்சினை என்னவென்றால், அமெரிக்கா போர் நிறுத்தத்தின் மீது ஒரு முற்றுகையை விதித்துள்ளது. இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு, ஒரு போர் நிறுத்தம் அறிவிக்கப்பட்டது. இஸ்ரேல் உடனடியாக பெய்ரூட்டைத் தாக்கி போர் நிறுத்தத்தை மீறியது. ஈரான், ஹார்முஸ் நீர்வழிப்பாதையை மூடி பதிலடி கொடுத்தது. பின்னர், ஈரானிய துறைமுகங்களைத் தடுப்பதாக அமெரிக்கா அறிவித்தது.
அதற்குப் பிறகு, போர் நிறுத்தத்தை மீறிய லெப னான் மீதான தாக்குதல்களை நிறுத்துமாறு இஸ்ரேலை அமெரிக்கா வற்புறுத்தியதாகத் தெரிகிறது.இஸ்ரேல் அதைச் செய்தது. ஹார்முஸ் நீர்வழிப்பாதை திறக்கப்பட்டதாக ஈரான் அறிவித்தது. மேலும் விசித்திரமாக, உண்மையாகச் சொல்வதானால், அதை யாராலும் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
முற்றுகை அமலில் இருக்கும்போது நாங்கள் பேச்சு வார்த்தை நடத்தக்கூட மாட்டோம்” என்று ஈரான்கூறியது. டிரம்ப் தனது காலக்கெடுவை நீட்டித்தார், ஆனால் முற்று கையை நீக்கவில்லை. இது ஈரானியர்கள் மீது டிரம்ப் கொடுக்கும் அழுத்தம் மட்டுமே என்று மற்றவர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால் வெளிப் படையாகச் சொன்னால், ஈரானியர்கள் மீது எந்த அழுத்தமும் இல்லை. போர் நிறுத்தம் காலவரையற்றது என்று அமெரிக்கா கூறிவிட்டதால், உலகிற்கு நிம்மதி கிடைக்க வேண்டுமானால், அமெரிக்கா முற்றுகையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும், ஈரான் ஹார்முஸ் ஜலசந்தியைத் திறக்க வேண்டும்.
குறுகிய கால தந்திரோபாயக் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால், இது உண்மையில் மிகவும் நேரடியானது. அது நம்மை பேச்சுவார்த்தை மேசையில் ஒரு உடன்பாட்டிற்கு வருவது என்ற கேள்விக்கு இட்டுச் செல்லும். அதுவும் சாத்தியம்தான். ஆனால் இரு தரப்பினரின் நியாயமான நடத்தையின் அடிப்படையில் மட்டுமே அது சாத்தியமாகும். ஈரானியர்கள் போர் நிறுத்தம் மற்றும் மோதலுக்கு ஒரு முடிவு வேண்டும் என்று கெஞ்சி, தொலைபேசி அழைப்பிற்காக ஆவலுடன் காத்திருக்கிறார்கள் என்று நாம் நம்ப வேண்டும் என டொனால்ட் டிரம்ப் விரும்புகிறார்.
முதல் போர் நிறுத்தம் கூட ஈரானியர்கள் போர் நிறுத்தத்திற்காகக் கெஞ்சியதால் ஏற்படவில்லை என்பது நமக்குத் தெரியும். அமெரிக்கர்கள்தான் போர் நிறுத்தத் திற்காகக் கெஞ்சினார்கள். தற்செயலாக வெளியிடப்பட்ட சில ஆவணங்களில் கூட அதன் தடயங்களை நாம் கண்டோம். அவை அமெரிக்கர்களால் பாகிஸ்தானியர்களுக்கு எழுதப்பட்டு, பின்னர் பாகிஸ்தான் அவற்றை ஈரானி யர்களுக்குத் தெரிவித்திருந்தது. எனவே இது அமெரிக் காவிற்கு மிகவும் மோசமான ஒரு நிலை. இது உலகிற்கே பயங்கரமானது, ஆனால் அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரை, அமெரிக்கா ஒரு போரைத் தொடங்கி, அது முழு உலகையும் ஒரு பொருளாதார நெருக்கடியில் தள்ளியுள்ளது. இஸ்ரேலும் அமெரிக்காவும் சேர்ந்து இந்தப் போரைத் தொடங்கின.
இந்த எரிசக்தி நெருக்கடி தொடர்ந்தால் அது பேரழிவை ஏற்படுத்தும். ஆகவே, அமெரிக்கா ஏதாவது செய்ய வேண்டும், ஆனால் அது தற்போது எந்தவொரு முக்கியமான செயலையும் செய்யவில்லை. அது முற்றுகையைத் தொடர்கி றது. “சரி, எங்களிடம் காலவரையற்ற போர்நிறுத்தம் உள்ளது. அது பரவாயில்லை” என்று அது கூறுகிறது. ஆனால் அது ஈரான் மீதான முற்றுகையைத் தொடர்கிறது. அமெரிக்கா செய்ய வேண்டியது என்னவென்றால், முற்றுகையை நீக்கி, அதற்குப் பதிலாக ஈரான் ஹார்முஸ் ஜலசந்தியைத் திறக்க வேண்டும் என்றும், இரு தரப்பினரும் ஈரானின் 10 அம்சத் திட்டத்தின் அடிப்படையில் அமர்ந்து பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும் என்றும் கோருவதாகும்.
வருந்தத்தக்க விஷயம் என்னவென்றால், ஒவ் வொரு மணி நேரத்தையும் கவனித்தால், அமெரிக்கா தனது சொந்த ஒப்பந்தத்தையே கடைப்பிடிக்க முடியவில்லை. எனவே இப்போது நாம் கிட்டத்தட்ட முந்தைய நிலைக்கே வந்துவிட்டோம், ஏனெனில் ஈரான் மீதான தடைகள் இன்னும் நடைமுறையில் உள்ளன. அணுசக்தி ஒப்பந்தம் எதுவும் இல்லை.
ஈரானியத் தலைமையை ஒரே நாளில் கொன்றுவிட்டு, அதன்பிறகு அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் நிலைமையைக் கட்டுப்படுத்திவிடும் என்ற மாயையின் அடிப்படையிலேயே இந்தப் போர் தொடங்கப்பட்டது. வெனிசுலாவில் நடந்ததை மாதிரியாகக் கொண்டுதான் இது வடிவமைக்கப்பட்டது. அங்கு அமெரிக்கா வெனிசுலா அதிபரைக் கடத்தியது, ஒருவகையில் துணை அதிபரின் தலையில் துப்பாக்கியை வைத்தது, வெனிசுலா அரசாங்கம், “சரி, உங்கள் வழியிலேயே செய்கிறோம்” என்று கூறியது, மேலும் அமெரிக்கா வெனிசுலாவிலிருந்து எண்ணெயை எடுக்கத் தொடங்கியது. அதுதான் டொனால்ட் டிரம்பின் முன்மாதிரி. ஈரானுடன் இதுதான் நடக்கும் என்று அவர் நினைத்தார்.
இதைப்பற்றி அறிந்த எவரும், இது இப்படி நடக்காது என்றுதான் சொல்லியிருப்பார்கள். இதைத்தான் நெதன் யாகு டிரம்பிடம் விற்றார். என் கருத்துப்படி, நெதன்யாகு ஆரம்பத்திலிருந்தே ஒரு மோசடிக்காரர், அதுபோலவே மீண்டும் மீண்டும். அவன் இன்னொரு ஏமாற்றுக்காரனிடம் ஏமாற்றுபவன். இல்லை, எதுவும் சாதிக்கப்படவில்லை. அவர்கள் நிறைய பேரைக் கொன்றார்கள். அவர்கள் ஈரானின் பல உள்கட்டமைப்புகளை அழித்தார்கள். ஆனால் அது என்ன? அதை ஒரு முடிவு என்று சொல்வது மிகவும் பழமையானது. அரசியல் ரீதியாக எந்த நேர்மறையான பலனும் கிடைக்கவில்லை, மேலும் இதன் மையமாக கூறப்படும் அணுசக்திப் பிரச்சினை போன்ற அடிப்படைக் காரணங்களுக்கும் எந்தத் தீர்வும் எட்டப்படவில்லை. இல்லை, இது ஒரு பேரழிவு. ஆனால் இதன் முழு நோக்கமுமே ஒரு மாயை.
உலகெங்கிலும் உள்ள நாடுகள் ஒவ்வொரு நாளும் மேலும் மேலும் அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகின்றன. ஆனால் இந்த நிலையில் இது அமெரிக்காவை விட ஈரானை பொருளாதார ரீதியாக அதிகமாகப் பாதிக்கிறது. அதாவது, இந்த மோதல் மிகப்பெரிய வலியை ஏற்படுத்துகிறது. எனவே, ஈரான் மற்றும் அமெரிக்காவை மட்டும் பார்க்கும்போது, உங்கள் பார்வையில் யாருக்கு அதிக வலி தாங்கும் சக்தி உள்ளது? அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரை இது ஒரு தன்னிச்சையான போர், ஆனால் ஈரானைப் பொறுத்தவரை இது ஒரு இருப்புக்கே அச்சுறுத்தலான போர்.
இந்த எளிய காரணத்திற்காக, ஈரானுக்கு வலியைத் தாங்கிக்கொள்ளும் சக்தி அதிகம் என்று நான் நினைக்கிறேன். இது ஒரு பெரிய வித்தியாசம். ஈரான் ஒரு அரசியல் அமைப்பாகத் தனது இருப்பைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளப் போராடுகிறது. அமெரிக்காவோ டொனால்ட் டிரம்பின் மாயையை எதிர்த்துப் போராடுகிறது. அவ்வளவுதான். எனவே, ஈரானில் வலியைத் தாங்கிக்கொள்ளும் சக்தி மிக அதிகம். இதில் சந்தேகமில்லை.
இஸ்ரேல் உண்மையிலேயே அமெரிக்காவைக் கட்டுப்படுத்துகிறதா? இல்லை. சியோனிச லாபியோ அல்லது வேறு யாரோ ட்ரம்புக்கு நேரடியாக ஆணையிடக்கூடிய எந்த அதிகார மையங்களும் இல்லை.
மேலும், அமெரிக்க மக்கள் இந்தப் போருக்கு எதிராக உள்ளனர். எனவே, அரசியல் கண்ணோட்டத்தில், அதாவது பொதுக் கருத்தின் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால், இந்தப் போருக்கு அமெரிக்காவில் மிகக் குறைந்த ஆதரவே உள்ளது. ட்ரம்பின் ஏற்பு மதிப்பீடுகள் மிக வேகமாகச் சரிந்து வருகின்றன. எண்ணெய் விலை நெருக்கடியின் இந்த தற்போதைய நிலை தொடரும் வரை அவை தொடர்ந்து வீழ்ச்சியடையும்.
ஆகவே, இந்தத் தவறான முயற்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவர டிரம்பிற்கு எல்லா காரணங்களும் திறனும் உள்ளன, மேலும் இஸ்ரேலால் இதைத் தனியாகச் செய்ய முடியாது. அது மிரட்டலாம், ஆனால் ஆயுதங்கள், ஏவுகணை எதிர்ப்புப் பாதுகாப்புகள், செயற்கைக்கோள் உளவுத்துறை மற்றும் எண்ணற்ற பிற வழிகளில் அமெரிக்காவின் நிமிடத்திற்கு நிமிட ஆதரவு இல்லாமல், இஸ்ரேலால் இதைச் செய்ய முடியாது. எனவே, இஸ்ரேல் அமெரிக்காவிற்கு ஆணையிடுவதில்லை. இது டொனால்ட் டிரம்ப் எடுத்த ஒரு முடிவு. அவர் ஒரு தவறான முடிவை எடுத்தார்.
ஈரான் அதிக மீள்திறன் கொண்டது என்பதையும் காட்டியுள்ளது. தன்னிடம் ஒரு முக்கியமான தடுப்பு சக்தி உள்ளது என்பதையும், தனக்கு ஒரு செல்வாக்கு இருக்கிறது என்பதையும், அச்சுறுத்தல்களாலோ அல்லது குண்டுகளாலோ கூட அது எளிதில் பயந்து பின்வாங்காது என்பதையும் ஈரான் காட்டியுள்ளது. மேலும், வளைகுடாப் பகுதியில் உள்ள அமெரிக்காவின் இராணுவத் தளங்கள் யாருக்கும் பாதுகாப்பாக இருப்பதை விட, பிரச்சினைகளை ஈர்க்கும் காந்தங்களாகவே உள்ளன என்பதும் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, பஹ்ரைன், கத்தார், ஐக்கிய அரபு அமீரகம், சவுதி அரேபியா ஆகிய நாடுகள் இந்தத் தளங்கள் எங்களைப் பாதுகாக்கவில்லை என்பதை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
அவை எங்களைப் பாதுகாக்கப் போவதில்லை. அவை பழைய வடிவத்தில் திரும்பி வராது என்று நான் நினைக்கிறேன். எனவே, ஒரு விதத்தில் ஈரான் இன்னும் சக்திவாய்ந்ததாக வெளிவரும். ஈரான் வளைகுடாப் பகுதிகளை ஆக்கிரமிக்கப் போகும் ஒரு விரிவாக்க சக்தி என்று நானும் நினைக்கவில்லை. இது ஈரானின் வரலாறு அல்ல. இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக ஈரான் வேறு எந்த நாட்டையும் ஆக்கிரமித்ததில்லை. எனவே, இதை நான் அமெரிக்காவின் அதிகாரத்தின் எல்லைகளுக்கான ஒரு அளவுகோலாகவே பார்க்கிறேன்.
நான் பல ஆண்டுகளாக விவாதித்து வரும் ஒரு விஷயம் இது. அமெரிக்கா தான் உலகை ஆளுகிறது என்ற எண்ணம் தவறானது. அது ஒரு மாயை. அது ஆபத்தானது. அந்த மாயைகள் நடைமுறைக்கு வரும்போது, அது அனைவருக்கும் இழப்பை ஏற்படுத்துகிறது. அமெரிக்கா எல்லாம் வல்லது அல்ல. அமெரிக்கா பல வல்லரசுகளில் ஒன்று, அது தனித்த ஒன்றல்ல. அமெரிக்கா அதன் அதி காரத்தில் தனித்துவமானது அல்ல, மேலும் தங்களுக்குக் கட்டளையிடப்படுவதை விரும்பாத உலகின் பிற பகுதிகளுக்கு அமெரிக்காவால் நிபந்தனைகளை விதிக்க முடியாது. எனவே, இதுதான் அடிப்படையில் நாம் கற்றுக்கொள்ளும் பாடம். ஒரு வகையில், இது ஒரு உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. அந்த உண்மையை அமெரிக்க அரசியல்வாதிகளும், உலகின் பிற பகுதிகளும் புரிந்துகொள்வார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்.
