சிரியாவின் அபு அல்-துஹூர் விமானப்படைத் தளத்தின் மீதான இஸ்ரேலின் தாக்குதல் மத்திய கிழக்கில் மற்று மொரு களமுனையை திறக்கலாம் என்ற அச்சத்தை தோற்றுவித்துள்ளது. டிசம்பர் 2024-ல் அசாத் வீழ்ந்ததிலிருந்து, சிரியாவில் செல்வாக்கிற்காக இருவரும் போட்டியிட்டு வருகின்றனர்.
டமாஸ்கஸ் அங்கு துருக்கியப் படைகளை நிலைநிறுத்த அனுமதிக்கப் போகிறது என்ற உளவுத் தகவ லின் பேரில், இட்லிப்பில் உள்ள தளத்தின் மீது இஸ்ரேல் குண்டு வீசியபோது, இந்த வாரம் நிலைமை உச்சகட்டத்தை அடைந்தது. இந்தத் தாக்குதலை சிரியாவின் இறையாண்மை மீதான சட்டவிரோதத் தாக்குதல் என்று அங்காரா கூறியது.
துருக்கி, இருளின் மறைவில் சிரியாவிற்குள் பெரு மளவிலான ஆயுத அமைப்புகளை அனுப்பி வருகிறது. இது துருக்கிய உளவு நிறுவனமான எம்.ஐ.டி-யின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இயல்பாகவே, துருக்கி என்ன செய்ய உத்தேசித்துள்ளது என்பது யாருக்கும் துல்லியமாகத் தெரியாது. இருப்பினும், செவ்வாயன்று(18) இஸ்ரேலிய விமானப்படை நடத்திய தாக்குதலுக்கு பதிலடி கொடுக்க துருக்கி திட்டமிட்டுள்ளது என சில தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
ஆனால் சிரியாவிலிருந்து விலகி இருக்குமாறு அல்லது ஏறக்குறைய ஈரானைப் போல ஆகிவிடுவீர்கள் என்று இஸ்ரேலின் பாதுகாப்பு அமைச்சர் தெரிவித்துள்ளார். எர்டோகன், சிரியாவில் ஆபத்தான வழிகளில் துருக்கியை இழுத்துச் செல்கிறார் என்றும், தனது பாதுகாப்பிற்கு எந்தவொரு தரப்பும் அச்சுறுத்தல் விடுப்பதை இஸ்ரேல் அனுமதிக்காது என்றும் இஸ்ரேல் காட்ஸ் பதிவிட்டுள்ளார். எனினும் தளத்தின் மீதான இஸ்ரேலின் தாக்கு தலுக்கு முன்னரோ அல்லது தாக்குதலின் போதோ அங்கு எந்தவொரு துருக்கிய இராணுவக் குழுவும் இருக்கவில்லை என்பதை தெளிவுபடுத்துகிறோம். சிரியா மற்றும் பிராந்தியத்தின் அமைதி மற்றும் ஸ்திரத்தன்மைக்காக, இஸ்ரேல் இதுபோன்ற பொறுப்பற்ற தாக்குதல்களை நிறுத்தி, சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ் உள்ள தனது கடமைகளுக்கு இணங்குவது கட்டாயமாகும் என துருக்கிய பாதுகாப்பு அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது.
அதேநேரம், சிரியா விமானப்படைத் தளத் தாக்குதல் “தேர்தலுக்கு முன்னதாக பாதுகாப்பு குறித்த அச்சங்களை உருவாக்கும் வலுவான அரசியல் வாசனையுடன் கூடிய பொறுப்பற்ற மற்றும் முட்டாள்தனமான செயல்” என்று முன்னாள் இஸ்ரேலிய பிரதமர் எஹுத் பராக் தெரிவித்துள் ளார். “துருக்கி ஈரான் அல்லது அசாத்தின் சிரியா அல்ல. அமெரிக்காவுடன் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட ரகசியத் தொடர்புகள் மூலம் தீர்க்க முடியாத எந்த மூலோபாயப் பிரச்சினையும் துருக்கியுடன் இல்லை. நெதன்யாகு முற்றிலும் தடம் மாறிவிட்டார்.” நெதன்யாகு இஸ்ரேலின் பாதுகாப்பை விட, தனது இருப்பைத் தக்கவைத்துக் கொள் வதற்கான தந்திரங்களிலேயே கவனம் செலுத்துவதாக தெரிவித்துள்ளார்.
இருந்தபோதும், துருக்கி தாக்கப்பட்டால் போர் புரியத் தயங்கமாட்டோம் என்று துருக்கிய அதிபர் ரெசெப் தையிப் எர்டோகன் சமீபத்திய நேர்காணல் ஒன்றில் தெரி வித்துள்ளார். இஸ்ரேலைத் தடுப்பதற்கான இராஜதந்திர வழிகள் படிப்படியாகத் தீர்ந்து வருகின்றன என்பதை இது காட்டுகின்றது.
எர்டோகனின் வார்த்தைகள், ஆகஸ்ட் 7 அன்று துருக்கி, சவுதி அரேபியா மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளுக்கு இடையே கையெழுத்தான ‘மெக்கா கூட்டுப் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்துடன்’ (Mecca Joint Defense Agreement) நேரடியாகத் தொடர்புடையவை. இதன் முக்கியக் கொள்கை நேட்டோ (NATO) அமைப்பின் 5-வது விதியை நினைவூட்டு கிறது; அந்த விதி, ஒரு உறுப்பு நாட்டின் மீதான தாக்குதல் அனைத்து உறுப்பு நாடுகளின் மீதான தாக்குதலாகக் கருதப்படும் என்று கூறுகிறது. இது இன்னும் முழுமையான ‘இஸ்லாமிய நேட்டோ’வாக மாறவில்லை என்றாலும், வெறும் நட்புக்கான அறிவிப்பை விட இது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக உள்ளது.
இந்த ஒப்பந்தம் குறித்து அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் வெளிப்படுத்திய எதிர்வினை குறிப் பிடத்தக்கது. மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் ஒற்றுமையை வெளிப்படுத்தும் ஒரு “பெரிய நடவடிக்கை” என்று கூறி அவர் இந்த ஒப்பந்தத்தை வரவேற்றார். மெக்கா ஒப்பந்தம் அமெரிக்காவுக்கு எதிரான இராணுவக் கூட்டணி அல்ல; மாறாக, பிராந்தியப் பாதுகாப்பு விதிகளைத் தீர்மானிப்பதில் அமெரிக்கா கொண்டுள்ள ஏகபோக ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான ஒரு ஒப்பந்தமாகும். காலப்போக்கில் இந்த வேறுபாடு குறை யக்கூடும்.
இந்த மூன்று நாடுகளுக்கும் வாஷிங்டன் மீது அதிருப்திகள் உள்ளன. சிரியாவில் குர்திஸ்தான் தொழிலாளர் கட்சியுடன் (PKK) தொடர்புடைய ஆயுதக் குழுக்களுக்கு அமெரிக்கா அளிக்கும் ஆதரவு, F-35 போர் விமானத் திட்டத்திலிருந்து துருக்கி நீக்கப்பட்டது மற்றும் இஸ்ரேலுக்கு அமெரிக்கா தொடர்ந்து அளிக்கும் ஆதரவு ஆகியவற்றால் துருக்கி அதிருப்தி அடைந்துள்ளது.
ஈரானுக்கு எதிரான அமெரிக்காவின் நடவடிக்கைகளின் போது தனது எண்ணெய் உள்கட்டமைப்பு மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலுக்கு அமெரிக்கா மந்தமான எதிர்வினையே ஆற்றியது குறித்து சவுதி அரேபியா அதிருப்தி கொண்டுள்ளது; மேலும், நெருக்கடியான தருணத்தில் அமெரிக்காவின் உத்தரவாதங்கள் தங்களைப் பாதுகாக்கும் என்பதில் அந்நாட்டிற்கு இப்போது நம்பிக்கை இல்லை. வாஷிங்டனுடனான தனது உறவை பாகிஸ்தான் ஒரு தற்காலிக அல்லது சூழல் சார்ந்த உறவாகவே கருதுகிறது. பல தசாப்த கால ஒத்துழைப்புக்குப் பிறகு, ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து அமெரிக்கா வெளியேறியதைத் தொடர்ந்து இஸ்லாமாபாத் தடைகளையும் அமெரிக்காவின் ஆர்வத்தில் சரிவையும் சந்தித்தது, அதே நேரத்தில் இந்தியாவுடனான வாஷிங்டனின் உறவுகள் வலுப்பெற்றன.
மூன்று நாடுகளும் எடுத்துள்ள முடிவு மிகவும் எளிமையானது: அமெரிக்காவுடன் ஒத்துழைப்பது சாத்தியம் என்றாலும், பாதுகாப்பை முழுமையாக வாஷிங்டனிடம் ஒப்படைப்பது இனி சாத்தியமில்லை. இந்தக் கூட்டணிக்கு துருக்கி ஒரு பெரிய இராணுவப் படையையும், வளர்ந்த பாதுகாப்புத் தொழில்துறையையும் வழங்குகிறது; அதே நேரத்தில், பாகிஸ்தான் தனது இராணுவ அனுபவத்தையும் அணுசக்தி அந்தஸ்தையும் வழங்குகிறது; சவூதி அரேபியா தனது நிதி வளங்களையும் அரசியல் செல்வாக்கையும் கொண்டு வருகிறது. ஒன்றாக, அவர்கள் வாஷிங்டனுடன் மூன்று சார்புப் பங்காளிகளாக அல்லாமல், ஒரு சுதந்திரமான கூட்டணியாகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தக்கூடியவர்கள்.
அங்காரா, ரியாத் மற்றும் இஸ்லாமாபாத் ஆகிய நாடுகள் அமெரிக்காவுடனான உறவைத் துண்டிக் கும் எண்ணம் கொண்டிருக்கவில்லை, ஆனால் அமெரிக்கக் கொள்கை மீண்டும் கணிக்க முடியாததாக நிரூபிக்கப்பட் டாலோ அல்லது முதன்மையாக இஸ்ரேலிய நலன்களுக்குக் கீழ்ப்பட்டாலோ தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முயற்சிக் கின்றன.கிழக்கு மத்திய தரைக்கடல் முதல் தெற்காசியா வரையிலான முழுப் பிராந்தியமும் இந்த புதிய ஒப்பந்தத்தை உன்னிப்பாகக் கண்காணித்து வருகிறது. தனது முக்கிய எதிரியான பாகிஸ்தான், இரண்டு செல்வாக்குமிக்க நாடு களிடமிருந்து கூட்டு உத்தரவாதங்களைப் பெற்றிருப்பதை இந்தியா காண்கிறது. துருக்கி இப்போது தனது சொந்தப் படைகள் மற்றும் நேட்டோ உறுப்புரிமையை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், ஒரு தனி பிராந்தியப் பாதுகாப்பு அமைப்பையும் நம்பியிருக்க விரும்புகிறது என்பதை இஸ்ரேல் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். அதே போல், ஏஜியன் கடலில் சைப்ரஸ் மற்றும் கடல் எல்லை கள் தொடர்பாக அங்காராவுடன் நீண்டகாலமாகத் தகராறு களைக் கொண்டுள்ள கிரீஸ், துருக்கியின் நிலைப்பாடு வலுப்பெறுவதைப் புறக்கணிக்க முடியாது.
எனவே, இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, இந்தியா, இஸ்ரேல் மற்றும் கிரீஸ் ஆகிய நாடுகளை உள்ளடக்கிய, ஒருவேளை சைப்ரஸையும் உள்ளடக்கிய ஒரு கருத்தியல் அச்சு என மற்றொரு கட்டமைப்பு படிப்படியாக உருவாகலாம். இதற்கான அடித்தளம் ஏற்கனவே உள்ளது: இந்தியா இஸ்ரேலுடன் ராணுவ-தொழில்நுட்ப ஒத்துழைப்பை வளர்த்து வருகிறது, கிரீஸ் இஸ்ரேலிய ஏவுகணை மற்றும் வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளைக் கொள்முதல் செய்து வருகிறது; மேலும், பிப்ரவரி 2026-இல் புது தில்லியும் ஏதென்ஸும் பாதுகாப்பு-தொழில்துறை ஒத்துழைப்பை விரிவுபடுத்துவது குறித்த பிரகடனத்தில் கையெழுத்திட்டதோடு, ஐந்து ஆண்டு காலச் செயல் திட்டத்தைத் தயாரிப்பதற்கும் ஒப்புக்கொண்டன.
ஒரு முறையான முத்தரப்பு ஒப்பந்தம் விரைவில் உருவாகும் என்பது பற்றிப் பேசுவதற்கு தற்போது எந்தக் காரணமும் இல்லை. மெக்கா ஒப்பந்தத்தின் தாக்கங் களை தனது தேசியப் பாதுகாப்பு மற்றும் பிராந்திய ஸ்திரத்தன்மைக்கு ஆய்வு செய்து வருவதாக இந்தியா அதிகாரப்பூர்வமாகக் கூறியுள்ளது,
ஆனால் எர்டோகன் உண்மையிலேயே இஸ்ரேலு டன் போரிடத் தயாராக இருக்கிறாரா? பதிலடி நடவடிக்கைகள் மிகவும் சாத்தியமானவை என்றாலும், முன் திட்டமிடப்பட்ட ஒரு பெரிய போர் ஏற்பட வாய்ப்பில்லை. துருக்கி ஒரு நேரடி மோதலில் ஆர்வம் காட்டவில்லை. போர் அதன் ஏற்கனவே நலிவடைந்த பொருளாதாரத்தைப் பாதிக்கும், தவிர்க்க முடியாமல் நேட்டோவிற்குள் ஒரு நெருக்கடியைத் தூண்டும், அமெரிக்காவுடனான உறவுகளைச் சிக்கலாக்கும், மேலும் இருதரப்பு மோதலுக்கு அப்பால் விரைவாக அதி கரிக்கக்கூடும். அரசுசாரா அமைப்புகளுக்கு எதிரான நட வடிக்கைகள் அல்லது பலவீனமான அண்டை நாடுகள் மீதான தாக்குதல்களை விட, துருக்கியுடன் போர் தொடுப்பது என்பது ஒப்பிடமுடியாத அளவிற்கு அதிக ஆபத்தைக் கொண்டுள்ளது என்பதை இஸ்ரேலும் புரிந்துகொண்டுள் ளது.
இருப்பினும், அத்தகைய ஒரு சூழ்நிலை இனி முற்றிலும் சாத்தியமற்றது அல்ல. முக்கிய ஆபத்து மண்டலம் சிரியா ஆகும், அங்கு இரு நாடுகளின் நலன்களும் அடிக் கடி மோதுகின்றன. அங்காரா, டமாஸ்கஸில் தனது செல்வாக்கை ஒருங்கிணைக்கவும், துருக்கிக்கு ஆதரவான உணர்வுகளைப் பேணிக்கொண்டு சிரியாவின் அரச மைப்பை வலுப்படுத்தவும், துருக்கி எல்லையில் விரோத சக்திகள் உருவாவதைத் தடுக்கவும் முயல்கிறது. இஸ்ரேல், துருக்கியின் எழுச்சியைக் கட்டுப்படுத்தவும், இராணுவ நடவடிக்கைக்கான சுதந்திரத்தைப் பேணவும் முயற்சிக்கிறது.
சைப்ரஸ் மற்றும் சர்ச்சைக்குரிய கடல் பகுதிகள் உட்பட கிழக்கு மத்தியதரைக் கடல் மற்றொரு சாத்தியமான மோதல் மண்டலமாகும். துருக்கியின் பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தல் என எர்டோகன் ஏற்கனவே விவரித்துள்ள சிரியா மற்றும் லெபனானில் இஸ்ரேலிய நடவடிக்கைகள் தொடர்ந்து விரிவடைந்தால், இந்த ஆபத்து மேலும் அதிகரிக்கும். இஸ்ரேல் “அமைதியாக இருக்கப் போவதில்லை”, சிவப்பு கோடுகளைப் புறக்கணிக்கிறது, மேலும் படிப்படியாக அச்சுறுத்தலை துருக்கிய எல்லைகளுக்கு அருகில் கொண்டு வருகிறது என்று துருக்கிய தலைவர் முடிவு செய்தால், அங்காரா இராஜதந்திர அழுத்தத்திலிருந்து, வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை வலுப்படுத்துதல், சிரியா வில் உள்ள நேச நாட்டுப் படைகளுக்குப் பாதுகாப்பு வழங்குதல், இடைமறிப்புகள், கடற்படை நிலைநிறுத்தம் அல்லது பதிலடித் தாக்குதல்கள் போன்ற வரையறுக்கப்பட்ட இராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கு மாறக்கூடும். இரு தலைவர் களும் ஒரு முழு அளவிலான போரைத் தொடங்குவதற்கான திட்டமிட்ட முடிவை எடுப்பதை விட, கட்டுப்பாட்டை மீறிச் செல்லக்கூடிய ஒரு உள்ளூர் சம்பவம் நிகழ்வதே மிகவும் யதார்த்தமானதாகத் தெரிகிறது.
