“இன்று இரவு ஒரு முழு நாகரிகமும் அழிந்துவிடும்” என்று அச்சுறுத்திய அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் டிரம்பின் கிட்டத்தட்ட பேரழிவு போன்ற சொல்லாடல், திடீரென பதற்றம் தணிவதற்கு வழிவிட்டது. ஏப்ரல் 7 ஆம் தேதி மாலைக்குள், அமெரிக்காவும் ஈரானும் இரண்டு வார கால போர் நிறுத்தத்திற்கு ஒப்புக்கொண்டதாக அறிவிக்கப்பட்டது; சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, இஸ்ரேலும் இதில் இணையும் என்று உறுதிப்படுத்தியது. இந்த இரண்டு வாரங்களில், பாகிஸ்தான் மத்தியஸ்தராகச் செயல்பட, ஒரு நிரந்தர அமைதி ஒப்பந்தத்தை நோக்கிய பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தப்பட உள்ளன.
மோதலின் ஆரம்பத்திலிருந்தே மிகவும் சாத்திய மானதாக நாங்கள் கருதிய சூழ்நிலை இதுதான். போர் மீண்டும் தொடங்கக்கூடும் (அதைப்பற்றி கீழே காண்போம்), ஆனால் தற்போதைக்கு, பாரசீக வளைகுடா உண்மையில் பாரசீக வசமாகும் ஒரு யதார்த்தத்தை நோக்கியே விஷயங்கள் நகர்வது போல் தெரிகிறது. ஈரான் இப்போது வளைகுடாவில் கப்பல் போக்குவரத்தை திறம்பட கட்டுப்படுத்துகிறது மற்றும் அரபு எண்ணெய் முடியாட்சிகளை ஆபத்தில் ஆழ்த்துகிறது – மேலும் அமெரிக்கா அதை ஏற்றுக்கொள்வதாகத் தெரிகிறது.
சூழ்நிலை 1: ஒரு நீடித்த போர் நிறுத்தம்
போர் இடைநிறுத்தம் மாதங்கள் – அல்லது ஆண்டுகள் கூட நீடிக்கும் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அது முற்றிலும் சாத்தியமானதே: ஒரு முறையான அமைதி ஒப்பந்தம் உருவாகாவிட்டாலும் கூட, போர் நிறுத்தம் மீண்டும் மீண்டும் நீட்டிக்கப்படலாம். அத்தகைய சூழலில், அரபு நாடுகளின் முதன்மை முன்னுரிமை, ஒரு புதிய தலைமுறை வான் பாதுகாப்பை உருவாக்குவதாக இருக்கும். அதற்கான செயல் திட்டம் மிகவும் தெளிவாக உள்ளது: தரைவழி ஏவுகணைகளாக (ரஷ்யாவின் பான்சிர் போன்றவை) அல்லது வான்வழி ஏவுகணைகளாக (APKWS போன்றவை) இருக்கும் மலிவான, பெருமளவில் உற்பத்தி செய்யப்படும் இடைமறிப்பு ஏவுக ணைகளைச் சார்ந்திருப்பது. அரபு நாடுகள் மற்றும் இஸ்ரேல் ஆகிய இரண்டும், தங்களின் பாரம்பரிய வான் பாதுகாப்பு இருப்புகளை நிரப்புவதோடு, இதிலும் கவனம் செலுத்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
இரண்டாவது முன்னுரிமை, தளவாடங்களைப் பன்முகப்படுத்துவதாக இருக்கும் – அதாவது செங்கடலுக்குப் புதிய குழாய் வழிகளை அமைப்பது மற்றும் வளைகுடா கப்பல் வழித்தடங்களுக்கு மாற்றுகளைக் கண்டறிவது. இதன் நோக்கம் வெளிப்படையானது: ஈரானின் ஹார்முஸ் ஜலசந்திப் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு, அதன் செல்வாக்கைக் குறைப்பது. இருப்பினும், கத்தார், பஹ்ரைன், குவைத் மற்றும் ஈராக் போன்ற நாடுகளுக்கு, அரேபிய தீபகற்பம் முழுவதும் குழாய் வழிகளை அமைப்பது என்பது மற்றொரு பிராந்திய சக்தியான சவுதி அரேபியாவைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருக்கும். மேலும், நிச்சயமாக, போக்குவரத்து கட்டணங்களும் பொருந்தும்.
இவை எதுவும் மூலப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க வில்லை. வளைகுடாவின் புவியியல் அமைப்பு முழுமை யான பாதுகாப்பை சாத்தியமற்றதாக்குகிறது. 500 கடல் மைல்களுக்கும் (சுமார் 1,000 கி.மீ.) அதிகமான தூரத்திற்கு – ஒரு பழைய ஆர்கேட் ஷூட்டர் விளையாட்டிலிருந்து வந்தது போல – ஒவ்வொரு கப்பல் போக்குவரத்துப் பாதையும் ஈரானின் கைக்கு எட்டும் தூரத்தில் உள்ளது. கடற்கரையோரம், துறைமுகங்கள், தொழிற்சாலைகள், கடல்நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள், எண்ணெய் சேமிப்புக் கிடங்குகள், தரவு மையங்கள், ஹோட்டல்கள் மற்றும் வானுயரக் கட்டடங்கள் ஆகியவை ஒரு துப்பாக்கிச் சுடும் பயிற்சித் தளத்தில் உள்ள இலக்குகளைப் போல வெளிப்படையாக அமைந்துள்ளன. இவை அனைத்தையும் கடலிலிருந்து பாதுகாப்பது மிகவும் கடினம், மேலும் தற்போதைக்கு, அரபு நாடுகள் பாதுகாப்பான பயணத்திற்காக பணம் செலுத்தவே பெரும்பாலும் விரும்பும்.
இறுதியில், அந்தப் பாதுகாப்புக் குடையை யார் வழங்குகிறார்கள் என்பதைப் பற்றி அவர்கள் உண்மையில் கவலைப்படுவதில்லை. முன்பு அவர்கள் அமெரிக்காவிற்குப் பணம் செலுத்தி வந்தனர்; இப்போது ஈரானுக்குப் பணம் செலுத்துவார்கள். அதன் விலை அவ்வளவு அதிகமாகவும் இல்லை – ஒரு சூப்பர்டேங்கருக்கு சுமார் 2 மில்லியன் டாலர்கள் என்று கூறப்படுகிறது, இது கப்பலில் உள்ள எண்ணெயின் மதிப்பில் வெறும் 2-3% மட்டுமே. மேலும், இறுதியில், வாங்குபவர்கள்தான் எப்படியும் அந்தச் செலவை ஏற்கப் போகிறார்கள்.
கிழக்குப் பகுதிகளில், ஒரு புத்திசாலித்தனமான ஆட்சியாளரின் மிக உயர்ந்த அடையாளங்களில் ஒன்று, அண்டை நாடுகளிடம் கப்பம் விதித்து, அவர்களைத் தனது அதிகாரத்தை ஏற்க வைக்கும் திறன் ஆகும். இந்தக் கொள்கை ஈரான் மற்றும் அரபு உலகம் ஆகிய இரண்டிலும் நன்கு புரிந்து கொள்ளப்பட்டுள்ளது. முரண்பாடாக, அமெரிக் காவும் இஸ்ரேலும் உள்ளூர் அரசியல் தர்க்கத்திற்கு உண் மையில் பொருந்தக்கூடிய ஒரு புதிய பிராந்திய ஒழுங்கைக் கொண்டுவர உதவியிருக்கலாம்.
இப்போது வாஷிங்டனும் மேற்கு ஜெருசலேமும் தங்கள் செல்வாக்கை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப ஒரு நீண்ட, கடினமான போராட்டத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும் – மேலும் அவர்கள் எடுக்கும் எந்தவொரு நடவடிக்கையும் அரபு நாடுகளால் சந்தேகக் கண்ணுடன் பார்க்கப்படும்: ஒருவேளை எல்லாம் மீண்டும் சிதைந்துவிட்டால் என்ன செய்வது? அந்தத் தலைமை ஓநாய் தனது இலக்கைத் தவறவிட்டது.
சூழ்நிலை 2: மீண்டும் போர்
ஈரானியப் பேச்சுவார்த்தையாளர்கள் மீண்டும் குறிவைக் கப்படலாம், இது போர்நிறுத்தம் முன்கூட்டியே முறிவதற்கு வழிவகுக்கும். இருப்பினும், இது ஒப்பீட்டளவில் சாத்திய மில்லை என்றே நாங்கள் கருதுகிறோம்: அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலின் கணிசமான இராணுவத் திறன்கள் இருந்தபோதிலும், வழக்கமான வழிமுறைகள் மூலம் ஈரானை உறுதியாகத் தோற்கடிப்பதற்கு அவர்களிடம் தற் போது தெளிவான வழி இல்லை.
யதார்த்தமாகப் பார்த்தால், அணு ஆயுதத் தாக்குதல் இல்லாத நிலையில், கூட்டணிக்கு இரண்டு முக்கிய வழிகள் உள்ளன. முதலாவது, “ஈரானை மீண்டும் கற்காலத்திற்குத் தள்ளும்” நோக்கில் தீவிரமான மூலோபாய குண்டுவீச்சுத் தாக்குதலை நடத்துவதாகும். அதற்கு, அமெரிக்காவின் மூலோபாய குண்டுவீச்சு விமானங்கள் ஈரானியப் பகுதிக்கு நேராக மேலே செயல்பட வேண்டியிருக்கும் – இது ஒரு அபாயகரமான செயல் என்பதை இஸ்பஹான் அருகே நடந்த சம்பவம் நிரூபித்தது. அத்தகைய சூழ்நிலைகளில், B-52 குண்டுவீச்சு விமானங்கள் நவீன போர் விமானங்களை விட எளிதில் தாக்கப்படக்கூடியவையாக இருக்கும் – ஒப்பீட் டளவில் காலாவதியான வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளால் கூட, அவை பயணிகள் விமானங்களைப் போலவே எளி தாகச் சுட்டு வீழ்த்தப்படக்கூடியவை.
இதற்கிடையில், ஈரானின் ஏவுகணைத் திறன்கள் தப்பிப்பிழைத்தது மட்டுமல்லாமல், மீட்சி மற்றும் அதிகரித்த செயல்பாட்டு வேகத்தின் அறிகுறிகளையும் காட்டியுள்ளன. மேலும், அமெரிக்கப் படைகளால் ஈரானின் ஆளில்லா விமான ஏவுதல் உள்கட்டமைப்பை (ஷாஹெட் வகை ஆளில்லா விமானங்கள் உட்பட) தீவிரமாகச் சீர்குலைக்க முடியவில்லை. இதன் பொருள், எந்தவொரு பெரிய அளவிலான குண்டுவீச்சுத் தாக்குதலும், குறிப்பாக எண் ணெய் உற்பத்தி செய்யும் அரபு முடியாட்சிகளுக்கு எதிராக, குறிப்பிடத்தக்க பதிலடி சேதங்களைத் தூண்டும் அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளது. இது உலகளாவிய எண்ணெய் நெருக்கடியை நீட்டித்து ஆழப்படுத்துவதோடு, உலகை ஒரு நிதி நெருக்கடியை நோக்கித் தள்ளவும் கூடும்.
இஸ்ரேலும் பாதிப்புக்குள்ளாகும். அமெரிக்காவின் தேசியப் பாதுகாப்புக்கான யூத நிறுவனத்தை மேற்கோள் காட்டி ஜேபிமோர்கன் வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, இஸ்ரேலிய வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளில் ஏற்பட்ட அழுத்தம் மற்றும் பலவீனம் காரணமாக, இஸ்ரேலியப் பிரதேசத்தின் மீதான ஈரானியத் தாக்குதல்களின் வெற்றி விகிதம், போரின் தொடக்கத்தில் 3% ஆக இருந்து, மார்ச் பிற்பகுதி மற்றும் ஏப்ரல் தொடக்கத்தில் 27% ஆக உயர்ந்துள் ளது.
இரண்டாவது வழி – ஈரானின் கடற்கரையோர மாகவோ அல்லது ஈரானின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள தீவுகளுக்கு எதிராகவோ மேற்கொள்ளப்படும் ஒரு பெரிய அளவிலான தரைவழி நடவடிக்கை – வான்வழிப் போரின் அனைத்து அபாயங்களையும், தவிர்க்க முடியாத பெரும் உயிரிழப்புகளையும் கொண்டுள்ளது. இதில் உள்ள நன்மை என்ன? அடிப்படையில் ஒன்றுமில்லை. வரையறுக்கப்பட்ட நீர்நிலத் தாக்குதல்கள் சிறிதளவே சாதிக்கும், அதே நேரத்தில் ஆட்சி மாற்றத்தை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு முழு அளவிலான படையெடுப்பு சாத்தியமற்றது.
இவை எதுவும் பதற்றத்தை அதிகரிக்கும் வாய்ப்பு இல்லை என்பதைக் குறிக்கவில்லை. இதன் பொருள் என்னவென்றால், பதற்றம் அதிகரிப்பதற்கு முன்பு, அமெரிக்க மற்றும் இஸ்ரேலியத் தலைமைகள், போரின் தொடக்கத்தில் தாங்கள் எதிர்கொண்ட அதே சமன்பாட்டிற்குத் தீர்வு காண வேண்டியிருக்கும் – ஆனால் இப்போது, அறியப்படாத காரணிகள் மிகவும் குறைவாக இருக்கும். ஈரானின் மீள்திறன், அதன் இராணுவத் திறன்கள், மற்றும் அமெரிக்க-இஸ்ரேலிய சர்வதேசத் தனிமைப்படுத்தலின் அளவு ஆகியவை இப்போது மிகவும் தெளிவாக உள்ளன.
ஹோர்முஸ் ஜலசந்தி வழியாக கப்பல் போக்கு வரத்து மீண்டும் தொடங்கி, பின்னர் அமெரிக்க அல்லது இஸ்ரேலிய நடவடிக்கைகளால் மீண்டும் தடைபட்டால், ஒரு உலகளாவிய பொருளாதார நெருக்கடியைத் தூண்டியதற்கு அவர்களே பரவலாகப் பொறுப்பானவர்களாகக் கருதப் படுவார்கள்.
சூழ்நிலை 3: ஹோர்முஸ் ஈரானின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்போது குறைந்த அளவிலான மோதல்கள்
இது அடிப்படையில் முதல் சூழ்நிலையின் ஒரு மாறு பாடு – மேலும், எங்கள் பார்வையில், இதுவே மிகவும் சாத்தியமான ஒன்றாகும். உண்மையில், இது ஏற்கனவே அரங்கேறுவது போல் தெரிகிறது: புதிய தாக்குதல்கள் மூலம் போர்நிறுத்தத்தை மீறியதாக ஈரான் மீது குற்றம் சாட்டுகிறது, மேலும் பதிலடி கொடுக்க அச்சுறுத்துகிறது (அநேகமாக தயாராகியும் வருகிறது).
ஹோர்முஸ் ஜலசந்தி வழியாக போக்குவரத்து ஏறக்குறைய தடையின்றி தொடர்ந்தால், தொடர்ச்சியான பதற்றம் மற்றும் அவ்வப்போதைய மோதல்கள் ஒரு புதிய இயல்பான நிலையாக மாறக்கூடும். இஸ்ரேல் தாக்குதல்களை நடத்துகிறது (அல்லது தாங்கள் தாக்கப் பட்டதாக ஈரான் கூறுகிறது); ஈரான் ஒரு நாள் அல்லது இரண்டு நாட்களுக்கு ஜலசந்தியை தற்காலிகமாக மூடுவதன் மூலம் பதிலளிக்கிறது – ஒருவேளை தனது சொந்த பதிலடித் தாக்குதலையும் நடத்தக்கூடும்.
சில வாரங்கள் அல்லது மாதங்களுக்குப் பிறகு, இந்த வகையான செய்திகள் வெறுமனே பின்ன ணிக்கு மங்கிவிடுகின்றன – இது ஒரு நிலையான, குறைந்த அளவிலான அபாயமாக மாறுகிறது. அந்தப் பிராந்தியத்தின் ஸ்திரத்தன்மை குறைகிறது, ஆனால் பாரசீக வளைகுடாவிலிருந்து எண்ணெயும் பிற வளங்க ளும் தொடர்ந்து வெளியேறிக் கொண்டிருக்கும் வரை, உலகின் மற்ற பகுதிகள் இதைப் பெரும்பாலும் கண்டுகொள் வதில்லை.
நன்றி ரஸ்யா ருடே
