பரவத் துடிக்கும் பார்த்தீனியம் – சுடரவன்

4
929

தமிழீழ தேச விடுதலைப் போராட்டம்   என்பது சிங்கள பேரினவாதத்திடமிருந்து எமது தேசத்தின் இறைமையை மீட்டெடுத்தல் என்ற ஒரு குறுகிய கோட்பாட்டை இலக்காகக் கொண்டு மட்டுமே முன்னெடுக்கப்படவில்லை. அது சமுதாயத்தில் காணப்படும் அனைத்து ஒடுக்குமுறைகளையும் தகர்த்தெறிந்து ஒரு உன்னத தேசத்தை கட்டியெழுப்பும் ஒரு உயரிய  நோக்கையும் கொண்டே பயணித்தது. இந்த உன்னத குறிக்கோளுக்காகவே ஆயிரம் ஆயிரம் உயிர்கள் அர்ப்பணிக்கப்பட்டன.

இத்தகைய ஒரு தேசத்தைக் கட்டியெழுப்பும் முன்னோடிச் செயற்பாடாக அன்று  தமிழீழ நடைமுறை அரசொன்று கட்டியமைக்கப்பட்டு செயற்பட்டு வந்தது. அங்கு தேச விடுதலையை முன்னெடுத்துச் செல்லும் அதேவேளை சமுதாய ஒடுக்குமுறைகளை இல்லாதொழிப்பதற்கான உறுதியான செயற்பாடுகளும் சமாந்தரமாக மேற்கொள்ளப்பட்டுவந்தன. இதனை வேறெந்த தேசவிடுதலைப் போராட்டத்திலும் காணமுடியாத ஒரு சிறப்பியல்பென்றே கூறவேண்டும்.

சாதிய ஒடுக்குமுறை தமிழர் தாயகத்தில் பரவலாக காணப்பட்ட ஒரு கொடிய ஒடுக்குமுறை வடிவமாகும்.  குறிப்பாக யாழ்ப்பாணப் பிரதேசத்தில் அது மிகவும் இறுக்கமானதொன்றாக காணப்பட்டது.  ‘மேல்சாதியினர்’ என்றுதம்மைத் தாமே அழைத்துக் கொள்பவர்களால் அங்கு மேற்கொள்ளப்பட்ட அடக்குமுறைகளும் இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகளும் எண்ணிப்பார்க்க முடியாதவை. தற்போதைய இளையதலைமுறை அறியாதவை. இத்தகைய செயற்பாடுகள் பலருக்கு நம்ப முடியாதவையாய் கூட இருக்கலாம்.

பொதுக் கிணறுகளில் தண்ணீர் பாவணையத் தடுத்தல், தேநீர் கடைகளில் தனியான குவளைகளைப் பயன்படுத்தல், அவர்களின் கல்விகற்கும் உரிமையைத் தடுத்தல், ஆடை அணிவதில் கட்டுப்பாடுகளை விதித்தல், ஆலயங்களுக்குச் செல்வத்தைத் தடுத்தல் போன்றவை அங்கு சாதாரணமாக காணப்பட்டன.

ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தமது உரிமைக்கான குரல்களை எழுப்பமுயன்ற போதெல்லாம் அவை மிக கொடுமையாக ஒடுக்கப்பட்டன. குடிசைகள் தீயிட்டுக் கொளுத்தப்பட்டன. மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். குடிநீர் கிணற்றில் நஞ்சு கலந்து கூட மக்கள் கொல்லப்பட்ட கேவலமான கொடூரங்களும் நடந்தேறின. சிறிலங்கா காவல்துறையின் உதவியுடன் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியும் மக்களும் செயற்பாட்டாளர்களும் கொல்லப்பட்டனர். முற்போக்கு சக்திகளால் இந்த ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராக அவ்வப்போது போராட்டங்கள் நடத்தப்பட்டபோதும் அவை பெரியளவில் பயன்விளைவுகளைத் தரவில்லை.

1980களில் விடுதலைப்புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் பிரதேசங்கள் வரஆரம்பித்த போது இத்தகைய கொடுமைகளுக்கு எதிரான செயற்பாடுகள் ஆரம்பிக்கப் பட்டன. தமிழீழ விடுதலைப்புலிககள்   தமது ஆளுகைக்கு உட்பட்ட பிரதேசங் களில் இத்தகைய சாதிய ஒடுக்குமுறைகளை தடைசெய்தனர். தமிழீழ நடைமுறை அரசு தாக்கமாகச் செயற்பட ஆரம்பித்த நாட்களில் சாதி ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான சட்டம் தமிழீழ சட்டக்கோவையில் ஒரு அங்கமாகியது. (The Tamil Eelam Penal Code and the Tamil Eelam civil code 1994 ) இதன் மூலம் சாதி ஒடுக்குமுறை சட்டரீதியாக குற்றமாக்கப்பட்டது.

தமிழீழ நடைமுறை அரசில் சாதியத்தால் சமூகத்தில் எந்த வித செல்வாக்கையும் செலுத்தமுடியவில்லை. இங்கு சாதியம் முற்றாக ஒழிக்கப்பட்டது என்று கூறிவிட முடியாவிடினும் சாதியம் அங்கு நாளுக்குநாள் வலுவிழந்து சென்றுகொண்டிருந்தது. சமதத்துவ சமூதாயம் நோக்கி எமது சமூகம் நடைபோட்டுக்கொண்டிருந்தது.

சட்டத்தால் மட்டுமன்றி, சிந்தனை ரீதியிலும் மாற்றங்களுக்கான நிகழ்ச்சி நிரல்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டன.  இளந்தலைமுறையில் குறிப்பாக போராளிகள் மட்டத்தில் குறிப்பிடத்தக்க விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டது. இது பின்னர் அவர்கள் சார்ந்த குடும்பங்கிளிலும் பரவலானது.  தேசத்திற்காக உழைப்பவர்கள் அதற்காக தம்முயிரை ஈகம் செய்தவர்கள் உயர்வானவர்களாக மதிக்கப்படும் உன்னத மாற்றம் நிகழத் தொடங்கியது. குறுகிய சிந்தனைகள் புறந்தள்ளப்பட்டு நாம் அனைவரும் தமிழர்கள் என்ற தமிழ் தேசிய உணர்வு வலுப்பெற்றது.

இப்படித்தான் எங்கள் தேசம் அன்று இருந்தது. அப்படி இருந்த எமது தியாக பூமியில் இன்று நச்சுவிதைகள் மீண்டும் வேர்விட முனைந்து நிற்கும் காட்சிகள் எம்மைக் கவலை கொள்ளச் செய்கின்றன. இன்றைய பத்திரிக்கைச் செய்தியில் நூற்றுக்கு மேற்பட்ட ஆலயங்களில் ஆலய பிரவேசத்தடை நிலவுவதாக புள்ளிவிபரங்களுடன் செய்திகள் வெளிவருகின்றன.

கடந்த வருடம்  யாழ்ப்பாணம் தென்மராட்சி வரணி பகுதியில் அமைந்துள்ள சிமிழ் கண்ணகை அம்மன் ஆலயத்தில்  கடந்த வருடம் திருவிழா இடம் பெற்றிருந்தது. அங்கு தேர் திருவிழாவின்போது, தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தினர் எனக் குறிப்பிட்டு பக்தர்களை,  வடம் பிடிக்க அனுமதிக்காது ஜே.சி.பி இயந்திரம் கொண்டு தேர் இழுத்த வெட்கக்கேடான சம்பவம் நிகழ்ந்தேறியது. இந்தப் பின்னணியில் இவ்வருட திருவிழா நடத்தப்படாமல்   ஆலய நிர்வாகத்தினர் நிறுத்தி வைத்துள்ளதாக குற்றஞ் சாட்டப்பட்டுள்ளது.   சேடமிழுத்துக் கிடந்த சாதியப்பேய் இன்று எமது தேசத்தில் மீண்டும் எழுந்து தாண்டவமாடத் துடிக்கிறது.

சாதியம் மட்டுமன்றி மதவாதமும் அந்நிய தேசத்தில் இருந்து இங்கு ஆரவாரத்துடன் கால் பதிக்கிறது. தமிழீழ தேசிய அரசு என்றும் மதச் சார்பற்ற கொள்கையைப் கடைப்பிடிக்கும் ஒன்றாகவே இருந்து வந்துள்ளது. தமிழ் தேசிய இனம் எந்த வகையிலும் பிளவுபட்டு நிற்கலாகாது என்ற விடையத்தில் விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பு மிக அவதானத்துடன் செயட்பட்டு வந்துள்ளது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் மதசார்பற்ற நிலைப்பாட்டைக் கடைப்பிடிக்கும் அதேவேளை சகல மதங்களையும் சார்ந்த மக்களினதும் அடிப்படை உரிமையான வழிபாட்டுச் சுதந்திரத்திற்கு, எமது இயக்கம் உத்தரவாதமளிக்கும். சகல மதத்தவர்களும் தமது ஆன்மீக அபிலைசைகளைப் பூர்த்தி செய்யவும், மத-கலாசாரப் பண்புகளைப் பேணி வளர்க்கவும் எமது இயக்கம் ஊக்கமளிக்கும்.

தமிழ் இன ஒருமைப்பாட்டையும், தேசிய சுதந்திரத்தையும் இலட்சியமாக வரித்துக் கொண்ட ஒரு விடுதலை இயக்கம், மதசார்பான கொள்கையை கடைபிடிப்பது தவறானதாகும். இந்த குறுகிய மதவாதப்போக்கு தமிழ் இன ஒற்றுமைக்கும் தமிழ்த்தேசிய ஒருமைப்பாட்டிற்கும் பெரும் முட்டுக்கட்டையாக அமையும்.   – (விடுதலைப் புலிகள் ஆடி – ஆவணி 1992 இதழ்)

தமிழீழ நடைமுறையரசு சமய சார்பின்மைக்கு எடுத்துக்கு காட்டாய் விளங்கியது. மதங்கள் சமமாக மதிக்கப்பட்டன. எந்த மதத்திற்கும் முன்னுரிமை கொடுக்கப்படவில்லை. மக்களின் மனங்களிலும் மதநல்லிணக்கம் ஆழப் பதிந்திருந்தது. அங்கு புதுக்குடியிருப்பு சிவன் கோவிலுக்குச் செல்லும் கிறிஸ்தவர்களையும், குழந்தை யேசுவில் குவியும் இந்துக்களையும் காணமுடியும்.

ஆனால் இன்று அந்த நிலைமையை கெடுக்க, தமிழீழ தேசியத்தைச் சிதைக்க இந்தியாவின் இந்துத்துவா ஆசியுடன் களமிறங்குகிறது ஒரு கயவர் கூட்டம். மறவன்புலவு சச்சிதானந்தம் , மட்டக்களப்பு கூட்டமைப்பு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் யோகேஸ்வரன் போன்றோர் இன்று இந்து மதவாதம் பேசி தமிழர்களை பிரிக்கும் செயல்களில் ஈடுபாட்டு வருகின்றனர்.

இதன் அண்மைய நிகழ்வுதான் இந்திய  இந்து மக்கள் கட்சியின் தலைவர் அர்ஜூன் சம்பத் மற்றும் அவரது குழுவினரின் ஈழவருகை. தமிழீழத்தில் இனவழிப்பு இடம்பெற்றபோது வாய்திறவாது இருந்தவர்கள், இந்துக் கோவில்களில் தஞ்சமடைந்த  மக்களை சிறிலங்கா படைகள் கொன்று குவித்தபோது ஏனென்று கேட்காதவர்கள் இன்று முள்ளிவாய்க்காலில் எந்த முகத்தோடு நிற்கிறார்கள். மதவாதத்தை கக்கும் தமிழ் தேசியத்திற்கு என்றும் எதிராக செயற்படும் இந்த கும்பல், இங்கு காலூன்ற முயல்வது பெருத்த சந்தேகத்தை தோற்றுவிக்கிறது.

வீரமும், ஈகமும் விதைக்கப்பட்டிருக்கும் எமது ஈழமண்ணில் இத்தகைய சாதித்துவ, மதவாத செயற்பாடுகள் இடம்பெறுவதை அனுமதிப்பது வெட்கக்கேடானது. இத்தகைய செயற்பாடுகளை முளையிலேயே கிள்ளி எறியவேண்டியது தேசத்தை நேசிக்கும் அனைவரினதும் கடமையாகும். குறிப்பாக எமது இளைய தலைமுறை காத்திரமான நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்கவேண்டும்.

ஒப்பற்ற உயிர் விலைகொடுத்து நாம் இன்று உயர்த்திப் பிடித்திருக்கும்  தமிழீழ தேசியம், இந்த அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்ட சாதியத்தாலோ அல்லது மனநிலை பிறழ்வு மதவாதத்தினாலோ சிதைந்து போவதற்கு அனுமதிக்கமாட்டோம்  என உறுதிகொள்வோம்.

 

4 COMMENTS

  1. மதவாதம் தமிழீழ தேசத்துக்கு என்றும் எதிரானது! இது எதிரிகளின் பிரித்துப் பலவீனமாக்கும் திட்டத்தின் அடிப்படை வடிவமாகும். இனமாக ஒன்றிணையாமல் நீதிக்காக போராடாமல் தமிழீழ தேசத்தை முடக்கும் காலாவதியாகிப்போன தந்திரோபாயமாகும்!

    இளம் தலைமுறை இதனைப் புரிந்துகொள்ளும்.
    மதவாதிகளை இனம்கண்டு பல்கலைக்கழக சமூகம் ஊடகங்கள் மூலமும் சமூக முன்னோடி அமைப்புக்கள் மூலமும் இந்த சக்திகளைப் பகிரங்கப்படுத்தி ஒதுக்கியாக வேண்டும்!

    தமிழத் தேசத்தின் குடிமகன் எவனும் இந்த பிரிவினைகளை தகர்த்தெறிய முன்வருவான்!
    மாவீர்ர்களுக்கு செய்யும் மரியாதை அதுவே என அறிவான்!

  2. எப்போதும் ஒரு அரசியல் நிகழ்ச்சிப் போக்கை ஆராயும் போது அன்று “பொற்காலம்”
    இன்று “போச்சு” என்று புலம்பக் கூடாது.

    ஆளும் கும்பல்கள் எதற்காக இது விதமான இழிவான பிரித்தாளும் தந்திரங்களை கையாள்கின்றனர் என்ற உண்மையை அம்பலப் படுத்த வேண்டும்

    மருத்துவராக நீங்கள் பணிபுரிகின்றீர்கள் என்று வைத்துக்கொண்டு பாருங்கள்.
    குழந்தையும் , தாயும் வந்திபேதி நோயினால் பாதிப்புற்று வருகின்றனர்.

    உரிய குளிகைகளை மட்டுமே கொடுத்தனுப்பினால் நோய் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்து விடுமா?

    அல்லது சுற்றுச்சூழலை பேணுதல்
    காய்ச்சி, ஆறிய நீரை அருந்துதல்
    சாப்பிட முன்னர் கை கழுவுதல்

    போன்றவற்றை போதித்தால் தானே உங்களுக்கு வெற்றி கிடைக்கும்…

  3. இந்திய மக்கள் எதிர்கொண்டிருக்கும் இருபெரும் சவால்களாக இருமுனை கூர்தீட்டிய எரியீட்டியாக, புதிய பொருளாதார கொள்கையின் நெருக்கடிகளும் இந்துத்துவ பாசிசத்தின் கொடூர தாக்குதல்களும் விளங்குகின்றன. இவை ஒன்றுக்கொன்று தனிப்பட்ட நிகழ்வுப் போக்குகளா? இல்லவே இல்லை. ஒன்றுக்கொன்று நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டுள்ளன. சொல்வதெனில் ஒன்றைப் பாதுகாக்க இன்னொன்று பயன்படுகிறது. அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகளின் ஏகபோக நிதி மூலதனத்தை பாதுகாக்கவே இந்திய தரகு முதலாளித்துவ நிலவுடமை வர்க்க அரசு, இந்துத்துவ பாசிசத்தை ஆயுதமாக பயன்படுத்துகிறது. மேலும் இந்தியாவின் தரகு முதலாளித்துவ ஏகபோக நலன்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற விரிவாதிக்க நலன்களிலிருந்தும் இந்துத்துவ பாசிசத்தை கட்டியமைக்கிறது.

    ஒரு புறம், புதிய பொருளாதார கொள்கைகள் விவசாயிகளை ஒட்டச் சுரண்டி, அன்றாட காய்ச்சிகளாக ஓட்டாண்டிகளாக நடுத்தெருவில் நிறுத்துகின்றன. மூன்று இலட்சம் விவசாயிகளை தூக்கு கயிற்றுக்குள் தொங்கவிடுகின்றன. பல கோடி விவசாயிகளை நிலத்தை விட்டு துரத்துகின்றன. தொழிலாளர்கள் நலச் சட்டங்களை திருத்தி அவர்களை அவுட்சோர்ஸிங் அடிமைகளாக பண்ணையடிமை வாழ்க்கைக்கு தயார் செய்கின்றன. இளைஞர்களின் எதிர்காலத்தை இருட்டாக்குகின்றன. மாணவர்களையும், சிறு, குறு வணிகர்களையும் செல்லாக் காசாக தூக்கிப் போடுகின்றன. மறுபுறம் மாட்டிறைச்சி உண்பவர்களை, பாரத் மாதா கீ ஜே சொல்லாதவர்களை தேசத் துரோகிகள் என்று இந்துத்துவ பாசிசம் சிறையில் அடைக்கிறது. பன்சாரே, கல்புர்க்கி போன்ற பகுத்தறிவாதிகளை சுட்டுக் கொல்கிறது. ஐ.ஐ.டி. வாசகர் வட்டத்திற்குத் தடை, ரோஹித் வெமுலா உட்பட 10 மேற்பட்டவர்களை தற்கொலைக்குத் தள்ளுவது, ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில் அச்சுறுத்தல் என்று அதன் கோரப் பற்கள் நீள்கின்றது.

    மேலும் இது மதக் கலவரங்களுக்கும், சாதி கலவரங்களுக்கும் தூபம் போடுகின்றது. இந்துத்துவ பாசிசம் சாதிவெறி பாசிசத்தோடு கை கோர்த்து செயல்படுகின்றது. இது உயர்சாதி ஆதிக்க சக்திகளை மட்டுமல்ல, பிற்படுத்தப்பட்ட மற்றும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் பிற்போக்கான பகுதியினரையும் கூட ஈர்க்க முயற்சிக்கிறது. இஸ்லாமிய-கிறித்துவ மத வெறுப்பையும், கம்யூனிச விரோதத்தையும் அவர்களிடையே பிரச்சாரம் செய்கிறது.

    இந்துத்துவப் பாசிசம் குறித்த வர்க்க குணாம்சத்தை மார்க்சிய லெனினிய ஒளியில் வரையறுக்கவில்லை எனில் நாம் பெரும் தவறிழைப்போம். பாசிசத்தின் வேரான பொருளியல் அடிப்படை குறித்தும், அதன் வர்க்க குணாம்சம் குறித்தும் அறிய வேண்டியது அவசியமாகும். பாசிசம் என்பது ஆட்டோபௌவர் சொல்வதைப் போல இரு வர்க்கங்களுக்கும் அதாவது பாட்டாளி வர்க்கம் மற்றும் பூர்ஷ்வா வர்க்கம் ஆகிய இரு வர்க்கங்களுக்கும் அப்பால் தனித்து நிற்கும் அரசாங்க அதிகாரத்தின் வடிவமல்ல. பிரிட்டிஷ் சோஷலிஸ்ட் பிரெயில்ஸ் போர்டு பிரகடனப்படுத்துவதைப் போல “குட்டிப் பூர்ஷ்வா வர்க்கம் எழுச்சி பெற்று கலகம் செய்து அரசாங்க அதிகாரத்தை கைப்பற்றுவது அல்ல”. பாசிசம் என்பது வர்க்கங்களுக்கு அப்பால் உள்ள அரசு அல்ல; குட்டி பூர்ஷ்வா வர்க்கத்து அரசும் அல்ல அல்லது நிதிமூலதனத்தின் மேல் நிற்கும் கழிசடைப் பாட்டாளிப் பகுதியின் அரசாங்கமும் அல்ல. எம்.என்.ராய் கூறியது போல் பாசிசம் என்பது ஆரிய வகைப்பட்டதல்ல. கிராம்சி கூறியதைப் போல பின் தங்கிய நிலவுடமை உற்பத்தியின் வெளிப்பாடுமல்ல. பிராய்டு கூறுவதைப் போல ‘உளவியல் கோளாறும் அல்ல’.

    “பாசிசம் என்பது நிதி மூலதனத்தின் ஆகப் படுமோசமான, படுபிற்போக்கான, ஆக அதிக இனவெறி கொண்ட ஏகாதிபத்திய நபர்களின் பகிரங்கமான பயங்கரத் தன்மை கொண்ட சர்வாதிகாரம் ஆகும்” என டிமிட்ரோவ் வரையறுக்கிறார்.

    பாசிசம் பல்வேறு நாடுகளில் பல்வேறு வடிவங்கள் எடுக்கின்றது. மதம் தனிநபர் விவகாரமாக ஆக்கப்பட்டு, அரசுக்கும் மதத்திற்கும் உள்ள உறவு துண்டிக்கப்பட்ட ஜெர்மனியில் ஹிட்லரின் தலைமையில் இனவடிவம் பூண்டது. அது தன்னை ‘தேசியவாத சோஷலிசம்’ என்று வாய்கூசாமல் கூறிக்கொண்டது. இலங்கையில் சிங்கள புத்தமத பேரினவாதமாக பாசிசம் கட்டியமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் மதவடிவிலும், சாதி வடிவிலும், தேசிய இன ஒடுக்குமுறை வடிவிலும் பாசிசம் கட்டியமைக்கப்படுகிறது. அனைத்து வகை பாசிசத்தின் வர்க்க குணாம்சமும் ஒன்றே. அது ஏகபோக நிதி மூலதனத்தின் பிற்போக்கான சர்வாதிகாரம் ஆகும்.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here